ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Συναδέλφισσες , Συνάδελφοι

Σας ενημερώνουμε ότι για τους εκπαιδευτικούς που υπηρετούν στο νομό μας που είναι χαρακτηρισμένος ως προβληματική περιοχή ισχύει ακόμη ένα έκτακτο επίδομα  βοήθειας ( περίπου 1000 Euro ) το οποίο χορηγείται σε όσους μόνιμους συναδέλφους έχουν 1^ον συμπληρώσει τριετία στην Ευρυτανία και 2^ον έχουν έρθει με μετάθεση από μη προβληματική περιοχή.

Για την χορήγηση του επιδόματος αυτού χρειάζεται να κατατεθεί αίτηση στο οικονομικό τμήμα της Δ/νσης Δ/μιας Εκπ/σης Ν. Ευρυτανίας μαζί με πιστοποιητικό οικογενειακής κατάστασης και όποιο άλλο δικαιολογητικό χρειάζεται κατά περίπτωση.

Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να απευθύνεστε στην Δ/ση και στο οικονομικό τμήμα στο τηλ. 22370 22348 ( Παπαγιάννης Δημήτρης, Τρυφωνόπουλος Χρήστος ).

Σας συστήνουμε, όσοι εμπίπτετε στις εν λόγω διατάξεις, να σπεύσετε άμεσα για την κατάθεση των αναγκαίων δικαιολογητικών ώστε να σας καταβληθεί σχετικά σύντομα, δεδομένου του κινδύνου της περικοπής και αυτού του επιδόματος.   

       Ο Πρόεδρος                                                        Η  Γ. Γραμματέας 

         Μαστροκώστας Κώστας                                             Πανοπούλου Φωτεινή 

Καρπενήσι 20  Ιουνίου 2012

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ
Σχετικά με την αδυναμία αποπληρωμής δανείων

            Είναι γνωστή η δεινή οικονομική κατάσταση που έχουν περιέλθει πλατιά λαϊκά στρώματα, εξ’ αιτίας των ανάλγητων πολιτικών που ασκούνται  τα τελευταία χρόνια, με αποκορύφωμα την τελευταία διετία των Μνημονίων. Είναι βέβαιο πως το συνολικό, πραγματικό εισόδημα της πλειοψηφίας των εργαζομένων έχει μειωθεί από 30% έως και 50% αυτά τα δύο τελευταία, καταστροφικά για τους εργαζόμενους χρόνια, ενώ η απολύσεις και η ανεργία έχουν εκτοξευθεί κατακόρυφα.
            Στις συνθήκες αυτές, ο οικογενειακός προγραμματισμός έχει τιναχτεί στον αέρα και πολλοί εργαζόμενοι με δανειακές υποχρεώσεις αδυνατούν πλέον να ανταπεξέλθουν. Σε αυτές τις συνθήκες είναι αδιανόητο και παράλογο οι τράπεζες που έχουν ενισχυθεί πολλές φορές με ζεστό δημόσιο χρήμα, να διεκδικούν την εξόφληση των δανείων με τους όρους του χθες. Είναι επίσης λογικό το Ταμείο Παρακαταθηκών όταν δίνει δάνεια που η δόση τους δεν υπερβαίνει το 40% επί του μηνιαίου μισθού,  το ίδιο να ισχύει και για την αποπληρωμή τώρα με την αντίστοιχη  προσαρμογή - κούρεμα στο 40% του σημερινού μας εισοδήματος.

Είναι πλέον ξεκάθαρο πως πρέπει να υπάρξει πλήρης αναθεώρηση των όρων αποπληρωμής των δανείων των εργαζομένων.

Στα πλαίσια αυτά το Διοικητικό Συμβούλιο της  ΕΛΜΕ Ευρυτανίας προτείνει και θεωρεί πως πρέπει να διεκδικήσουμε ως Συνδικαλιστικό Κίνημα του Ιδιωτικού και του Δημόσιου Τομέα τα εξής :

1ον)  Επικεντρώνουμε την διεκδίκησή μας στα στεγαστικά – επισκευαστικά δάνεια που αφορούν την λαϊκή κατοικία, δηλαδή σχετίζονται με βασικό στοιχείο της ποιότητας ζωής των εργαζομένων.

2ον)  Δεν θεωρούμε λύση την επιμήκυνση αποπληρωμής των δανείων. Απεναντίας θεωρούμε πως η επιμήκυνση αποπληρωμής προσθέτει νέα δυσβάσταχτα βάρη στον εργαζόμενο, ο οποίος θα είναι υποχρεωμένος να πληρώνει εφ’ όρου ζωής το δάνειο, αυτός και τα παιδιά του.

3ον)  Θεωρούμε πως έχει ωριμάσει απολύτως το αίτημα για δραστική περικοπή του κεφαλαίου των στεγαστικών – επισκευαστικών δανείων με παράλληλη μείωση των επιτοκίων, που να αντιστοιχούν στις δραματικές περικοπές των μισθών των εργαζομένων, τις παράλογες αυξήσεις των φόρων, την ραγδαία αύξηση του κόστους ζωής.

4ον)  Το Διοικητικό Συμβούλιο της ΟΛΜΕ πρέπει να αναλάβει όλες τις πρωτοβουλίες και αποτελεσματικές παρεμβάσεις έτσι ώστε το αίτημα για δραστικές μειώσεις των δανείων να γίνει κεντρικό, κοινό αίτημα ολόκληρου του συνδικαλιστικού κινήματος.

Το αίτημα για μείωση του κεφαλαίου των στεγαστικών δανείων είναι δίκαιο και ρεαλιστικό. Ήδη πολλές δικαστικές αποφάσεις δικαιώνουν δανειολήπτες που αδυνατούν να αποπληρώσουν το δάνειό τους εξ’ αιτίας της οικονομικής κρίσης.
               

Καρπενήσι 26 Απριλίου 2012

ΝΑ ΤΟΥΣ ΑΝΑΤΡΕΨΟΥΜΕ ΤΩΡΑ ΠΡΙΝ ΘΡΗΝΗΣΟΥΜΕ ΚΑΙ ΑΛΛΟΥΣ ΝΕΚΡΟΥΣ

Η απόφαση του συνταξιούχου Δημήτρη Χριστούλα να δώσει τέλος στη ζωή του το πρωί της Τετάρτης 4 Απριλίου στα σκαλιά της πλατείας Συντάγματος φανέρωσε με τον πιο τραγικό τρόπο αυτό που πραγματικά συμβαίνει τα τελευταία δύο χρόνια στη χώρα μας: Ένα έγκλημα εκ προμελέτης εις βάρος της κοινωνίας. Η σημειολογία των λέξεων κάτι τέτοιες στιγμές έχει βαθύτατη σημασία: Όχι δε θα σας κάνουμε τη χάρη να θεωρήσουμε τη συγκεκριμένη πράξη ως αυτοκτονία. Ήταν μία δολοφονία της οποίας οι ηθικοί αυτουργοί είναι γνωστοί. Μία δολοφονία οι υπαίτιοι της οποίας όχι μόνο δε θα κάτσουν ποτέ στο σκαμνί του δικαστηρίου, αλλά αντίθετα έχουν το θράσος να εκφράζουν υποκριτικά τη θλίψη τους ή ακόμα και να σπιλώνουν τη μνήμη του νεκρού. «Δεν πρέπει να συνδέουμε το συγκεκριμένο περιστατικό με την οικονομική κατάσταση της χώρας… Δεν γνωρίζουμε αν τα έφαγε ο ίδιος ή τα παιδιά του» δήλωσε σε ένα μνημείο κυνισμού και πολιτικής αλητείας ο βουλευτής Κορινθίας του ΠΑΣΟΚ Πάνος Μπεγλίτης.

Μπορεί το πολιτικό προσωπικό της ξενόδουλης κυβέρνησης να αρνείται να παραδεχτεί ότι η πολιτική που εφαρμόζει  οδηγεί στη φτώχεια, την εξαθλίωση και τελικά στο θάνατο και να επιμένει στη γραμμή Πάγκαλου ότι «όλοι μαζί τα φάγαμε» προκειμένου να δημιουργήσει ενοχικά σύνδρομα στο λαό και να εκβιάσει από αυτόν τη συναίνεση στα σχέδια εξόντωσής του. Θα πρέπει να γνωρίζει όμως ο κύριος Μπεγλίτης και κάθε ένας ξεχωριστά από όσους ψήφισαν τα διαδοχικά μνημόνια ότι έχουν ακέραιη την ευθύνη για το χθεσινό τραγικό γεγονός. 

Ο Δημήτρης Χριστούλας θα μπορούσε να είναι οποιοσδήποτε από εμάς. Ένας από τους εκατοντάδες που έδωσαν τέλος στη ζωή τους τα τελευταία δύο χρόνια εξαιτίας της οικονομικής κατάστασης στην οποία είχαν περιέλθει και που απλά οι περιπτώσεις τους δεν είδαν ποτέ το φως της δημοσιότητας (διπλασιασμό των αυτοκτονιών καταγράφουν τα επίσημα στατιστικά στοιχεία). Ένας από τα εκατομμύρια που είδαν τα όνειρα τους να γκρεμίζονται και που βιώνουν το διαρκή, αργό θάνατο της ανέχειας και της εξαθλίωσης.

«...Πιστεύω πως οι νέοι χωρίς μέλλον, κάποια μέρα θα πάρουν τα όπλα και στην πλατεία Συντάγματος θα κρεμάσουν ανάποδα τους εθνικούς προδότες, όπως έκαναν το 1945 οι Ιταλοί στο Μουσολίνι….». 

Ένας άνθρωπος που επιλέγει να δώσει τέλος στη ζωή του αρνούμενος μία αναξιοπρεπή ζωή για την οποία δεν ευθύνεται, πρέπει να αποτελεί αφορμή για να ξυπνήσουν συνειδήσεις. Χρέος δικό μας είναι να ανατρέψουμε την πολιτική που γεννάει την απελπισία και σπέρνει τη δυστυχία. Τους νεκρούς ενός ανομολόγητου κοινωνικού πολέμου που διεξάγεται με σφοδρότητα τα τελευταία χρόνια τους τιμούμε δίνοντας μάχες και αγώνες. 

ΚΑΜΙΑ ΘΥΣΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΠΑΕΙ ΧΑΜΕΝΗ

 Καρπενήσι 6 Απριλίου 2012